Literatura antyku

Literatura antyku przedstawia także różne wizerunki bogów mitologicznych.
Eros był bogiem miłości oraz związanej z nią przyjaźni i wierności. Różne są legendy o jego narodzinach. Jedna z nich- przedstawiana przez Hezjoda w jego kosmogonii, Eros jest jednym z najstarszych bogów, który wraz z Gają wynurzył się z Chaosu. Eros, siła miłości, stanowiła tym samym największą siłę kosmosu, była źródłem życia i wszelkiej energii, zapewniała światowy, naturalny ład i harmonię, bo dzięki niej rozmnażały się i trwały istoty zamieszkujące ziemię. Bardziej jednak znana jest wersja mitu, w której Eros jest synem Afrodyty- bogini miłości i jej kochanka Aresa- boga wojny. Wizerunki Erosa przedstawiają go zazwyczaj jako małego chłopca o pięknej twarzy, ze skrzydełkami, łukiem i kołczanem pełnym strzał. Tymi właśnie strzałami ranił ludzi i bogów, kapryśnie poddając ich władzy miłości. Eros w kulturze greckiej również miał święta poświęcone swojej czci. Były nimi urządzane w Tespiach w pięcioletnich odstępach Erotidia. Eros był członkiem orszaku swojej matki, a jego towarzyszem był Hymen, czyli bóg weselnego orszaku.
Są także dzieci Zeusa, które w żaden sposób nie zostały zrodzone z kobiety. Mowa tu o dwóch córkach Zeusa, Atenie, która po prostu wyskoczyła z rozłupanej głowy ojca) oraz Afrodyta, która powstała z piany morskiej u wybrzeży wyspy Cypr (gr. afros oznacza pianę). Istnieją dwie wersje mitu o narodzinach Afrodyty. Pierwszy wskazuje na „ojcostwo" Uranosa, stwierdzając, że Afrodyta zrodziła się z piany powstałej po wrzuceniu do morza odciętych genitaliów pokonanego i okaleczonego Uranosa, drugi, że była córką Zeusa i morskiej nimfy Diony.
Największą i najbardziej wpływową boginią na Olimpie była oczywiście żona władcy bogów Zeusa, czyli bogini Hera. Była ona także siostrą Zeusa, narodzoną z Kronosa i Rei. Ślub bogów odbył się w ogrodach Hesperyd, słynnych z jabłoni rodzących złote jabłka. Ogród ten znajdował się na górze Ida. Hera otrzymała ów sad w prezencie ślubnym od Gai. Z tego małżeństwa narodziły się boskie dzieci- Hefajstos- bóg ognia, kowalskiego rzemiosła oraz sztuki złotniczej, Ares- okrutny bóg wojny, Hebe- bogini młodości. Jako żona najważniejszego z bogów Hera opiekowała się zamężnymi kobietami i była patronką małżeństw i całego rodzinnego życia. W dziełach Homera, Hera jest piękną pełną dumy boginią, jednak przede wszystkim niezwykle porywczą, Swoich bogów miał także wiatr. Naczelnym bogiem wiatrów był syn Posejdona- władcy mórz, Eol. Eol zamieszkiwał sycylijską wyspę Eolię. Na wyspie znajdowała się wielka grota, w której władca wyspy, Eol, przetrzymywał osiem bogów poszczególnych wiatrów. Jeśli któregoś z nich wypuszczał to tylko na rozkaz Zeusa. Ośmiu bogów reprezentowało osiem kierunków- wiatr wschodni- bóg Apeliotes, gwałtowny wiatr wiejący z północy- Boreasz, ciepłym i wilgotnym powiewem z południa opiekował się bóg Notos, Zefir- to bóg wiatru zachodniego, znanego z łagodności.