Mitologia to dzieło literatury antycznej

Mitologia to dzieło literatury antycznej. Motywy mitologiczne, historie bogów, herosów, bohaterów, które pierwotnie składały się właśnie na system wierzeń, spełniały przede wszystkim funkcję sakralną, z czasem stały się także elementem kultury literackiej, która z czasem zatracała swój nadrzędny, religijny charakter, zwracając się w kierunku wrażeń artystycznych.
Mity przedstawiały świat w czasach legendarnych, w czasach, gdy bogowie bezpośrednio ingerowali w świat ludzi, gdy pojawiali się między nimi, a najświetniejszym ze śmiertelników zdarzało się odwiedzać Olimp. Z takiego "czasowego" umiejscowienia akcji mitów wynikają także inne ich cechy- zaliczyć do nich należy wątki nadprzyrodzone, fantastyczne, związane z postaciami bóstw oraz wątki, które moglibyśmy nazwać tu historycznymi, czyli przedstawiającymi echa ważnych wydarzeń z historii ludzkości, np. wojny trojańskiej. Znaczna część mitów, ich treść wynika także z kultywowanych na danym obszarze obrzędów i tradycji, stąd stanowią doskonałe źródło wiedzy dla badaczy dawnych kultur i obyczajowości, a nawet, w pewniej mierze- historii.

Mitologia jest zbiorem opowieści o bogach, bóstwach, herosach. W starożytnej Grecji postaci będące celem kultu podlegały antropomorfizacji. Oznacza to, że nie tylko wyglądem przypominały ludzi, ale także zachowaniem, skłonnościami, właściwościami. Może raczej tłumaczono sobie, że to ludzie są stworzeni na kształt bogów: piękni – od pięknych bogów, a brzydcy ludzie – pokracznym bogom podobni. Mitologia zawiera szereg przygód wojennych, morskich, podróżniczych; romanse, zdrady, kary i knowania przeciwko niewiernym, szaleńcze zabawy orgiastyczne, bratobójstwo, kazirodztwo – wszystko, co może się zdarzyć w ludzkich związkach. Oczywiście nie zabrakło ideałów dobra, moralności, prawości, wierności.
Dziś wiemy o mitach greckich ze słynnych dzieł antycznych Homera i Hezjoda. Są to eposy o niewątpliwej wartości literackiej – filary sztuki: literatury, która rozwinęła się czerpiąc z mitologii motywy, formy wypowiedzi (od gatunków po wersyfikację), archetypy, gotowe, uniwersalne tematy dotyczące każdego człowieka (toposy). Dla przykładu wszystko to, co napotyka na swej drodze mityczny Odyseusz, znajduje odpowiedniki w doświadczeniach życia człowieka poprzez lata aż do starości, i to niezależnie od kultury, w której się ten człowiek rozwija. Jako dzieło literackie jest więc mitologia grecka niewyczerpanym źródłem. Charakteryzuje ponadto kulturę wspólnoty europejskiej. Dziś kraje basenu Morza Śródziemnego nie mają tak ogromnego wpływu na kształt kultury kontynentu. Niemniej w Starożytności to ten obszar dyktował tempo i drogi rozwoju nauki i sztuki Europy. Mitologia oddziaływała przez wiele wieków na literaturę i sztukę. Wiele wyrażeń pochodzących z mitologii  przeszło do języka potocznego. Często stosujemy określenia „pięta Achillesa”, czy „jabłko niezgody” lub „koń trojański”.