literatura antyczna grecka

Początkowo literatura antyczna grecka rozwijała się tylko w fomie ustnej, homeryckie poematy przez wiele lat krążyły tylko w takim przekazie (do VI wieku p.n.e.), stad wyraźna melodyjność i regularność tej poezji, ponieważ ułatwiało to zapamiętywanie i przekazywanie poszczególnych utworów. Upowszechnienie pisma miało ogromny wpływ na rozwój greckiej kultury, zmienił się kształt poezji, przede wszystkim zaś stała się ona trwalsza.
Najważniejszym teoretykiem literatury antycznej był Arystoteles, autor "Poetyki" i "Retoryki". To on jest twórcą podziału literatury na trzy rodzaje, mianowicie epikę, dramat i lirykę. Arystoteles dokonywał podziałów gatunkowych i określał ich cechy, on też stworzył teorie tragedii greckiej, która była wzorem przez wiele następnych pokoleń twórców.
Najwybitniejszym epikiem był Homer.
Co do Homera, większość informacji jest bardzo niepewna. Uważa się, ze żył na przełomie IX i VIII w. p.n.e. jego imię oznacza ślepca, w innym kontekście zaś zakładnika. Kim był na prawdę, nie wiadomo, najistotniejsza jest jednak kwestia czy był autorem dwóch najdoskonalszych eposów starożytności "Iliady" i "Odysei". Zakłada się że był wędrownym, ślepym śpiewakiem, który podróżował po różnych dworach wykonując utwory swego autorstwa. Dzieła te nie były nigdzie spisane, Homer tworzył je w pamięci i tak tez musiał je komuś przekazać, dopiero w VI wieku p.n.e. zapisano ich treść. Poematy homeryckie już przez starożytnych były uznawane za wzór doskonałej poezji. Ich znajomość była podstawą wykształcenia. Ich treść zaś stanowiła naukę moralna i historyczną. Grecy byli bardzo dumni ze swego poety i z dziejów, które uwiecznił. Epopeje Homeryckie uznawane są za początek europejskiej literatury, badania nad nimi doprowadziły do zrodzenia się filologii. Jednocześnie są one początkiem literatury rzymskiej, bowiem od przekładu " Odysei' z greckiego na łaciński, autorstwa Liwiusza Andronikusa rozpoczyna się literatura rzymska. Wpływ Homera na literaturę europejska był ogromny, korzystali z niego twórcy wszystkich pokoleń, swe triumfy smęcił on w epoce renesansu, jednak i później był stale obecny w licznych nawiązaniach i jako wzór doskonałej poezji.
Najsłynniejszy - obok Homera - poeta starożytnej Grecji to Hezjod. Był synem emigranta, pochodzącego z eolskiej Kyme w Azji Mniejszej, zubożałego kupca, który osiadł w Askrze w Beocji i prowadził tam niewielkie gospodarstwo. Wiele szczegółów z życia Hezjoda, podawanych przez późniejsze źródła, jest opartych na legendach.
Poematy epickie Hezjoda mają głównie charakter dydaktyczny. Obok Teogonii i Pracy i dni przypisuje się mu także autorstwo Tarczy Heraklesa i Katalogu kobiet (zwanego także Ehoje). Naśladowcami jego dzieł w późniejszym czasie byli m.in. poeci aleksandryjscy, Wergiliusz oraz twórcy renesansowi i oświeceniowi
„ Prace i dnie” to dzieło Hezjoda, które zostało uznane przez badaczy za pierwszy europejski epos moralizatorski.