Literatura antyczna ściśle związana jest z mitologią
Literatura antyczna ściśle związana jest z mitologią. Pojęcie to używamy dla określenia zbioru opowieści, podań o bogach oraz herosach, zwanych mitami, stanowiące źródło religii starożytnych Greków i Rzymian. Mitologia powstała dawno, ludność od zarania dziejów opowiadała sobie opowieści o bogach i herosach. Ówczesna ludność wierzyła, że wszystkie te nadprzyrodzone istoty opiekują się ludźmi, są odpowiedzialne za takie zjawiska natury jak opady deszczu czy śniegu oraz burze. Każdy bóg odpowiadał za coś innego na ziemi, jeden był patronem Słońca, inny rzeki czy gór.
Motywy mitologiczne znalazły odbicie w dramacie „Król Edyp”. Bohater dramatu Sofoklesa, chcąc poznać swój los, udał się do wyroczni delfickiej. Dowiedział się, iż poślubi własną matkę i zabije swego ojca. Wystraszył się przepowiedni. Uciekł z kraju przybranych rodziców, aby odmienić przeznaczenie. Jednak nie wiedział, że państwo, do którego dotarł, było królestwem jego prawdziwego ojca i matki. Okazało się, że nie zdołał zmienić swego losu. Przepowiednia sprawdziła się. Bohater dramatu Sofoklesa, pomimo tego, iż dążył do szczęścia, nie zdołał go osiągnąć. A zatem nieuchronna konieczność, wyznaczająca bieg wypadków - fatum - zawładnęło losem bohatera.
Król Edyp jest postacią tragiczną. Chciał zmienić bieg swego losu. Nie zgadzał się z nim. Sam zdeterminował swą klęskę przeciwstawiając się woli bogów i własnemu przeznaczeniu. Dramat Edypa rozpoczął się w chwili, kiedy postanowił on poznać swą przyszłość. Całe swe życie poświęcił temu aby nie dopuścić do spełnienia się przepowiedni. Opuścił dom rodzinny, a później w nieznanym kraju dopuścił się zbrodni na człowieku, który był jego ojcem. Poślubił też własną matkę. Swą upartością i chęcią zmiany losu za wszelką cenę sprawił, że przepowiednia sprawdziła się.
Sofokles położył dla rozwoju dramatu starożytnego jako gatunku liczne zasługi. Do najważniejszych innowacji autora Edypa w Kolonie należało między innymi:
-wprowadzenie na scenę trzeciego aktora,
-dodanie dekoracji scenicznych,
-zminimalizowanie bezpośredniego wpływu bogów na losy bohaterów,
-zwiększenie liczby członków chóru z 12 do 15,
-zwiększenie kompetencji przewodnika chóru.
Sofokles zerwał też z obowiązkowym wystawianiem tetralogii jako tematycznej całości, zdecydował się wystawiać swe utwory jako cztery samodzielne sztuki. Warto o tym pamiętać, bowiem - wbrew pozorom - Król Edyp, Edyp w Kolonie oraz Antygona nie stanowią jednolitej całości zwanej trylogią tragiczną, przygotowanej do przedstawienia razem z dopełniającym je dramatem satyrowym. Powstały w różnym czasie, w różnych okresach życia wielkiego tragediopisarza.
Życie Sofoklesa pełne było wydarzeń ważnych, choć niekoniecznie związanych wyłącznie z teatrem. Wiadomo, że autor Antygony związany był ze środowiskiem Peryklesa, historycznego przywódcy demokracji ateńskiej. Brał udział w życiu politycznym kraju, pełniąc funkcję stratega oraz członka kolegium zajmującego się zarządzaniem kasą ateńskiego związku morskiego.